كائىنات ۋە كىتاب: قۇرئان ئايەتلىرىگە ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات
كائىنات دەپ ئاتىلىدىغان بۇ چەكسىز تەجرىبىخانا بىلەن قۇرئان كەرىم دەپ ئاتىلىدىغان بۇ مۇقەددەس كىتاب ئارىسىدا كىشىنى ھەيران قالدۇرىدىغان بىرماسلىق مۇناسىۋېتى بار. بىرى ئاللاھنىڭ «ياراتقان» ئايەتلىرى (تەبىئەت قانۇنىيەتلىرى)، يەنە بىرى بولسا ئاللاھنىڭ «نازىل قىلغان» ئايەتلىرى (قۇرئان). ئەگەر بىز بىر دەم جىمجىت ئولتۇرۇپ، زامانىۋى فىزىكىنىڭ ئەڭ چوڭ بايقاشلىرىنى قۇرئان ئايەتلەرى بىلەن سېلىشتۇرۇپ كۆرسەك، تەپەككۇر قىلىدىغان بىر ئەقىل ئۈچۈن قايىل بولماسلىق مۇمكىن ئەمەس. ئۇنداق بولسا، بۇ ئىككى ھەقىقەتنىڭ مۇناسىۋېتىگە دېققەت قىلىپ باقايلى:
1. كائىناتنىڭ يارىلىشى: يەككە نۇقتا ۋە چوڭ پارتلاش
ئايەت: «كاپىرلار بىلمەمدۇكى، ئاسمانلار بىلەن زېمىن بىر ـ بىرىگە تۇتاش ئىدى، بىز ئۇلارنى ئايرىۋەتتۇق، ھەر بىر تىرىك نەرسىنى سۇدىن ياراتتۇق، ئۇلار ئىشەنمەمدۇ؟»
مەنبە: ئەنبىيا سۈرىسى، 30-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
1920-يىللارغىچە پۈتۈن دۇنيا ئالىملىرى (ھەتتا ئېينىشتېيىنمۇ) «كائىنات ئەزەلدىن بار، ئۇنىڭ باشلىنىشى يوق، ئۇ مۇقىم» دەپ قارايتتى. ئەمما كېيىن ئوتتۇرىغا چىققان ۋە بۈگۈنكى كۈندە پۈتۈن ئىلىم دۇنياسى ئېتىراپ قىلغان «بۈيۈك پارتلاش» نەزەرىيەسى شۇنى ئىسپاتلىدىكى: پۈتكۈل كائىنات بىر زامانلاردا تەسەۋۋۇر قىلغۇسىز دەرىجىدە زىچ، قىزىق بىر پۈتۈن «يەككە نۇقتا» ئىدى. كېيىن غايەت زور پارتلاش يۈز بېرىپ، ماكان، زامان ۋە ماددىلار بىر-بىرىدىن ئايرىلدى.
ئايەتتىكى «بىر-بىرىگە تۇتاش ئىدى، بىز ئۇلارنى ئايرىۋەتتۇق» (ئەرەبچە: رتقا ففتقناھما) دېگەن ئىپادە، ماددىلارنىڭ بىر پۈتۈن گەۋدىدىن ئايرىلىپ كېڭىيىش جەريانىنى فىزىكىلىق نۇقتىدىن ئىنتايىن دەل ۋە جايىدا تەسۋىرلەپ بەرگەن.
2. ئالەمنىڭ تەقدىرى: كېڭىيىۋاتقان كائىنات
ئايەت: «بىز ئاسماننى (قۇدرىتىمىز بىلەن) بەرپا قىلدۇق، بىز ھەقىقەتەن (ئۇنى) كېڭەيتكۈچىمىز.»
مەنبە:زارىيات سۈرىسى، 47-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
1929-يىلى ئامېرىكىلىق ئاسترونوم ئەدۋىن خاببىل تېلېسكوپ ئارقىلىق كۆزىتىش ئېلىپ بېرىپ، بىر ھەيران قالارلىق ھادىسىنى بايقىدى: گالاكسى( يۇلتۇز تۈركۈملىرى) بىزدىن ۋە بىر-بىرىدىن توختىماي يىراقلاشماقتا. يەنى خۇددى پۈۋلەنگەن شارنىڭ يۈزىدىكى نۇقتىلارنىڭ شار يوغانغانچە بىر-بىرىدىن يىراقلاشقىنىغا ئوخشاش، كائىنات توختىماي كېڭىيىۋاتاتتى.
ئايەتتە ئىشلىتىلگەن «كېڭەيتكۈچىمىز» (لموسعون) سۆزى بىر قېتىملىق ئىش-ھەرىكەتنى ئەمەس، بەلكى ئۈزلۈكسىز داۋاملىشىۋاتقان ھەرىكەتنى بىلدۈرىدۇ. 7-ئەسىردە تېلېسكوپ تۈگۈل، ئاددىي لىنزمۇ يوق بىر دەۋردە ئالەمنىڭ ئىزچىل كېڭىيىۋاتقانلىقىنى بايان قىلىش پەقەت كائىناتنى ياراتقان زاتنىڭلا سۆزى بولالايدۇ.
3. تۆمۈرنىڭ سىرى: دەرىجىدىن تاشقىرى يۇلتۇز پارتلىشى
ئايەت: «... بىز تۆمۈرنى چۈشۈردۇق، ئۇنىڭدا كۈچ ـ قۇۋۋەت ۋە كىشىلەر ئۈچۈن نۇرغۇن مەنپەئەتلەر بار...»
مەنبە: ھەديد سۈرىسى، 25-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
زامانىۋى ئاسترونومىيە ۋە خىمىيە بىزگە شۇنى ئۇقتۇرىدۇكى، يەر شارىمىز تۆمۈرنى ئۆزلۈكىدىن پايدا قىلالمايدۇ. ھەتتا قۇياشىمىزنىڭ ھارارىتىمۇ تۆمۈر ئېلېمېنتىنى ياساپ چىقىشقا يەتمەيدۇ. تۆمۈر پەقەت قۇياشتىن نەچچە يۈز ھەسسە چوڭ بولغان غايەت زور يۇلتۇزلارنىڭ ئۆمرىنىڭ ئاخىرىدا يۈز بېرىدىغان غايەت زور پارتلاش ( دەرىجىدىن تاشقىرى يېڭى يۇلتۇز پارتلىشى) نەتىجىسىدىلا بارلىققا كېلىدۇ. ئاندىن بۇ تۆمۈر پارچىلىرى مېتېئورىت تاشلىرى شەكلىدە ئالەم بوشلۇقىدا كېزىپ يۈرۈپ، يەر شارىغا كېلىپ چۈشكەن.
قۇرئاندا تۆمۈر ئۈچۈن «ياراتتۇق» دېگەن سۆز ئىشلىتىلمەستىن، بەلكى دەل ئىلىم-پەن بايقىغاندەك «چۈشۈردۇق» (ئەنزەلنا) سۆزىنىڭ ئىشلىتىلىشى كىشىنى ھەقىقەتەنمۇ ئويغا سالىدۇ.
4. نىسپىيلىك نەزەرىيەسى: ۋاقىتنىڭ ئېگىلىشى
ئايەت: «...پەرۋەردىگارىڭنىڭ دەرگاھىدىكى بىر كۈن سىلەرنىڭ ھېسابىڭلاردىكى مىڭ يىلغا تەڭدۇر.»
مەنبە: ھەج سۈرىسى، 47-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
ئالبېرت ئېينىشتېيىن 1905-يىلى ئۆزىنىڭ «نىسپىيلىك نەزەرىيەسى» نى ئېلان قىلغانغا قەدەر، ئىنسانلار ۋاقىتنى كائىناتنىڭ ھەممە يېرىدە ئوخشاش ئۆتىدىغان مۇتلەق بىر نەرسە دەپ ئويلايتتى. ئەمما نىسپىيلىك نەزەرىيەسى ۋاقىتنىڭ سۈرئەت ۋە تارتىش كۈچىگە قاراپ ئۆزگىرىدىغانلىقىنى ئىسپاتلىدى. يەنى ۋاقىت نىسپىيدۇر.
ئايەتتىكى ۋاقىتنىڭ ئىنسان ھېسابىدا باشقا، ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا (يەنى باشقا بىر ماكان-زامان ئۆلچىمىدە) باشقا بولىدىغانلىقىنى بايان قىلىشى، 14 ئەسىر ئىلگىرىلا ۋاقىتنىڭ مۇتلەق ئەمەسلىكىنى، كۆزەتكۈچى ۋە ماكانغا قاراپ ئۆزگىرىدىغانلىقىنى ئىنسانىيەتكە جاكارلىغانلىقتۇر.
5. ئوربىتا مېخانىكىسى: بوشلۇقتا ئۈزۈش
ئايەت: «ئاللاھ كېچە بىلەن كۈندۈزنى، كۈن بىلەن ئاينى ياراتتى، (كۈن بىلەن ئاينىڭ) ھەر بىرى بىر پەلەكتە ئۈزۈپ يۈرىدۇ.»
مەنبە: ئەنبىيا سۈرىسى، 33-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
قەدىمكى دەۋردىكى كىشىلەر قۇياشنى ئاسمان گۈمبىزىگە قېقىلغان بىر چىراغ دەپ ئويلايتتى. كېيىنكىلەر بولسا قۇياش تۇرىدۇ، يەر شارى ئۇنى ئايلىنىدۇ دەپ ئويلىدى. ئەمما بۈگۈنكى زامانىۋى ئاسترونومىيە شۇنى ئىسپاتلىدىكى: پەقەت ئاي ۋە يەر شارىلا ئەمەس، بەلكى قۇياشمۇ ئۆز ئوربىتىسى بىلەن سامانيولى سىستېمىسىنىڭ مەركىزىنى چۆرىدەپ، سېكۇنتىغا 200 كىلومېتىردىن ئارتۇق سۈرئەت بىلەن «ئۇچۇپ» مېڭىۋاتىدۇ.
تېخىمۇ گۈزەل يېرى، ئايەتتىكى «ئۈزۈپ يۈرىدۇ» (يەسبەھۇن) سۆزىدۇر. بۇ سۆز بىر جىسىمنىڭ بوشلۇقتا ياكى سۇيۇقلۇقتا سىرتنىڭ كۈچىسىز، ئۆز ئېنېرگىيەسى بىلەن تەبىئىي، سىلىق ھەرىكەت قىلىشىنى كۆرسىتىدۇ. بوشلۇقتىكى يۇلتۇز ۋە سەييارىلەرنىڭ ھەرىكىتىنى بۇنىڭدىنمۇ مۇكەممەل تەسۋىرلەيدىغان باشقا بىر فىزىكىلىق ئاتالغۇ تېپىش تەس.
ئاخىرقى تەپەككۇر
ھۆرمەتلىك قېرىندىشىم، ئەمدى بىر ئاز توختاپ، چوڭقۇر پىكىر يۈرگۈزۈپ باقايلى.
ئىنسانىيەت تېلېسكوپ، مىكروسكوپ، سۈنئىي ھەمراھلار ۋە نەچچە مىڭلىغان ئالىملارنىڭ ئەسىرلەر بويى قىلغان جاپالىق تەتقىقاتلىرى نەتىجىسىدە يېتىپ كەلگەن بۇ مۇرەككەپ فىزىكىلىق ھەقىقەتلەر، قانداق بولۇپ ھېچقانداق تېخنىكىسى يوق بىر چۆلدە، ئوقۇش-يېزىشنى بىلمەيدىغان بىر پەيغەمبەرنىڭ تىلىدىن شۇنچىلىك ئېنىق، شۇنچىلىك ئىخچام بايان قىلىنىپ قالىدۇ؟
بۇنى بىر «تاسادىپىيلىق» دەپ چۈشەندۈرۈشكە ئەقىل يول قويامدۇ؟
فىزىكا بىزگە تەبىئەتنىڭ قانداق ئىشلەيدىغانلىقىنى چۈشەندۈرۈپ بېرىدۇ، ئەمما قۇرئان بىزگە تەبىئەتنى كىمنىڭ، نېمە مەقسەتتە شۇنداق قىلىپ ياراتقانلىقىنى كۆرسىتىپ بېرىدۇ. ئىلىم-پەن كائىناتنىڭ مېخانىكىسىنى چۈشەندۈرسە، قۇرئان ئۇنىڭ پەلسەپىسى ۋە روھىنى بايان قىلىدۇ. شۇڭا بىز مۇقەررەر ھالدا شۇ يەكۈنگە كېلىمىزكى: كائىناتنىڭ فىزىكىلىق قانۇنىيەتلىرىنى يازغان زات بىلەن، قۇرئاننىڭ ئايەتلىرىنى نازىل قىلغان زات — ئوخشاش بىر زاتتۇر.قۇرئاننى ئىلىم-پەن ئارقىلىق سىناشنىڭ ئورنىغا، ئىلىم-پەن ئارقىلىق قۇرئاننىڭ ئاللاھنىڭ ھەق سۆزى ئىكەنلىكىنى قايتا-قايتا تونۇپ يېتەلەيمىز. چۈنكى ھەقىقەت بىردۇر، ئۇ پەقەت ئوخشىمىغان تىللاردا (بىرى تەبىئەت تىلىدا، يەنە بىرى ۋەھىي تىلىدا) ئۆزىنى نامايان قىلماقتا. سەنمۇ شۇنداق ھېس قىلمىدىڭمۇ؟
كائىنات ۋە كىتاب: قۇرئان ئايەتلىرىگە ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات
كائىنات دەپ ئاتىلىدىغان بۇ چەكسىز تەجرىبىخانا بىلەن قۇرئان كەرىم دەپ ئاتىلىدىغان بۇ مۇقەددەس كىتاب ئارىسىدا كىشىنى ھەيران قالدۇرىدىغان بىرماسلىق مۇناسىۋېتى بار. بىرى ئاللاھنىڭ «ياراتقان» ئايەتلىرى (تەبىئەت قانۇنىيەتلىرى)، يەنە بىرى بولسا ئاللاھنىڭ «نازىل قىلغان» ئايەتلىرى (قۇرئان). ئەگەر بىز بىر دەم جىمجىت ئولتۇرۇپ، زامانىۋى فىزىكىنىڭ ئەڭ چوڭ بايقاشلىرىنى قۇرئان ئايەتلەرى بىلەن سېلىشتۇرۇپ كۆرسەك، تەپەككۇر قىلىدىغان بىر ئەقىل ئۈچۈن قايىل بولماسلىق مۇمكىن ئەمەس. ئۇنداق بولسا، بۇ ئىككى ھەقىقەتنىڭ مۇناسىۋېتىگە دېققەت قىلىپ باقايلى:
1. كائىناتنىڭ يارىلىشى: يەككە نۇقتا ۋە چوڭ پارتلاش
ئايەت: «كاپىرلار بىلمەمدۇكى، ئاسمانلار بىلەن زېمىن بىر ـ بىرىگە تۇتاش ئىدى، بىز ئۇلارنى ئايرىۋەتتۇق، ھەر بىر تىرىك نەرسىنى سۇدىن ياراتتۇق، ئۇلار ئىشەنمەمدۇ؟»
مەنبە: ئەنبىيا سۈرىسى، 30-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
1920-يىللارغىچە پۈتۈن دۇنيا ئالىملىرى (ھەتتا ئېينىشتېيىنمۇ) «كائىنات ئەزەلدىن بار، ئۇنىڭ باشلىنىشى يوق، ئۇ مۇقىم» دەپ قارايتتى. ئەمما كېيىن ئوتتۇرىغا چىققان ۋە بۈگۈنكى كۈندە پۈتۈن ئىلىم دۇنياسى ئېتىراپ قىلغان «بۈيۈك پارتلاش» نەزەرىيەسى شۇنى ئىسپاتلىدىكى: پۈتكۈل كائىنات بىر زامانلاردا تەسەۋۋۇر قىلغۇسىز دەرىجىدە زىچ، قىزىق بىر پۈتۈن «يەككە نۇقتا» ئىدى. كېيىن غايەت زور پارتلاش يۈز بېرىپ، ماكان، زامان ۋە ماددىلار بىر-بىرىدىن ئايرىلدى.
ئايەتتىكى «بىر-بىرىگە تۇتاش ئىدى، بىز ئۇلارنى ئايرىۋەتتۇق» (ئەرەبچە: رتقا ففتقناھما) دېگەن ئىپادە، ماددىلارنىڭ بىر پۈتۈن گەۋدىدىن ئايرىلىپ كېڭىيىش جەريانىنى فىزىكىلىق نۇقتىدىن ئىنتايىن دەل ۋە جايىدا تەسۋىرلەپ بەرگەن.
2. ئالەمنىڭ تەقدىرى: كېڭىيىۋاتقان كائىنات
ئايەت: «بىز ئاسماننى (قۇدرىتىمىز بىلەن) بەرپا قىلدۇق، بىز ھەقىقەتەن (ئۇنى) كېڭەيتكۈچىمىز.»
مەنبە:زارىيات سۈرىسى، 47-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
1929-يىلى ئامېرىكىلىق ئاسترونوم ئەدۋىن خاببىل تېلېسكوپ ئارقىلىق كۆزىتىش ئېلىپ بېرىپ، بىر ھەيران قالارلىق ھادىسىنى بايقىدى: گالاكسى( يۇلتۇز تۈركۈملىرى) بىزدىن ۋە بىر-بىرىدىن توختىماي يىراقلاشماقتا. يەنى خۇددى پۈۋلەنگەن شارنىڭ يۈزىدىكى نۇقتىلارنىڭ شار يوغانغانچە بىر-بىرىدىن يىراقلاشقىنىغا ئوخشاش، كائىنات توختىماي كېڭىيىۋاتاتتى.
ئايەتتە ئىشلىتىلگەن «كېڭەيتكۈچىمىز» (لموسعون) سۆزى بىر قېتىملىق ئىش-ھەرىكەتنى ئەمەس، بەلكى ئۈزلۈكسىز داۋاملىشىۋاتقان ھەرىكەتنى بىلدۈرىدۇ. 7-ئەسىردە تېلېسكوپ تۈگۈل، ئاددىي لىنزمۇ يوق بىر دەۋردە ئالەمنىڭ ئىزچىل كېڭىيىۋاتقانلىقىنى بايان قىلىش پەقەت كائىناتنى ياراتقان زاتنىڭلا سۆزى بولالايدۇ.
3. تۆمۈرنىڭ سىرى: دەرىجىدىن تاشقىرى يۇلتۇز پارتلىشى
ئايەت: «... بىز تۆمۈرنى چۈشۈردۇق، ئۇنىڭدا كۈچ ـ قۇۋۋەت ۋە كىشىلەر ئۈچۈن نۇرغۇن مەنپەئەتلەر بار...»
مەنبە: ھەديد سۈرىسى، 25-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
زامانىۋى ئاسترونومىيە ۋە خىمىيە بىزگە شۇنى ئۇقتۇرىدۇكى، يەر شارىمىز تۆمۈرنى ئۆزلۈكىدىن پايدا قىلالمايدۇ. ھەتتا قۇياشىمىزنىڭ ھارارىتىمۇ تۆمۈر ئېلېمېنتىنى ياساپ چىقىشقا يەتمەيدۇ. تۆمۈر پەقەت قۇياشتىن نەچچە يۈز ھەسسە چوڭ بولغان غايەت زور يۇلتۇزلارنىڭ ئۆمرىنىڭ ئاخىرىدا يۈز بېرىدىغان غايەت زور پارتلاش ( دەرىجىدىن تاشقىرى يېڭى يۇلتۇز پارتلىشى) نەتىجىسىدىلا بارلىققا كېلىدۇ. ئاندىن بۇ تۆمۈر پارچىلىرى مېتېئورىت تاشلىرى شەكلىدە ئالەم بوشلۇقىدا كېزىپ يۈرۈپ، يەر شارىغا كېلىپ چۈشكەن.
قۇرئاندا تۆمۈر ئۈچۈن «ياراتتۇق» دېگەن سۆز ئىشلىتىلمەستىن، بەلكى دەل ئىلىم-پەن بايقىغاندەك «چۈشۈردۇق» (ئەنزەلنا) سۆزىنىڭ ئىشلىتىلىشى كىشىنى ھەقىقەتەنمۇ ئويغا سالىدۇ.
4. نىسپىيلىك نەزەرىيەسى: ۋاقىتنىڭ ئېگىلىشى
ئايەت: «...پەرۋەردىگارىڭنىڭ دەرگاھىدىكى بىر كۈن سىلەرنىڭ ھېسابىڭلاردىكى مىڭ يىلغا تەڭدۇر.»
مەنبە: ھەج سۈرىسى، 47-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
ئالبېرت ئېينىشتېيىن 1905-يىلى ئۆزىنىڭ «نىسپىيلىك نەزەرىيەسى» نى ئېلان قىلغانغا قەدەر، ئىنسانلار ۋاقىتنى كائىناتنىڭ ھەممە يېرىدە ئوخشاش ئۆتىدىغان مۇتلەق بىر نەرسە دەپ ئويلايتتى. ئەمما نىسپىيلىك نەزەرىيەسى ۋاقىتنىڭ سۈرئەت ۋە تارتىش كۈچىگە قاراپ ئۆزگىرىدىغانلىقىنى ئىسپاتلىدى. يەنى ۋاقىت نىسپىيدۇر.
ئايەتتىكى ۋاقىتنىڭ ئىنسان ھېسابىدا باشقا، ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا (يەنى باشقا بىر ماكان-زامان ئۆلچىمىدە) باشقا بولىدىغانلىقىنى بايان قىلىشى، 14 ئەسىر ئىلگىرىلا ۋاقىتنىڭ مۇتلەق ئەمەسلىكىنى، كۆزەتكۈچى ۋە ماكانغا قاراپ ئۆزگىرىدىغانلىقىنى ئىنسانىيەتكە جاكارلىغانلىقتۇر.
5. ئوربىتا مېخانىكىسى: بوشلۇقتا ئۈزۈش
ئايەت: «ئاللاھ كېچە بىلەن كۈندۈزنى، كۈن بىلەن ئاينى ياراتتى، (كۈن بىلەن ئاينىڭ) ھەر بىرى بىر پەلەكتە ئۈزۈپ يۈرىدۇ.»
مەنبە: ئەنبىيا سۈرىسى، 33-ئايەت.
ئىلىم-پەن نۇقتىسىدىن ئىزاھات:
قەدىمكى دەۋردىكى كىشىلەر قۇياشنى ئاسمان گۈمبىزىگە قېقىلغان بىر چىراغ دەپ ئويلايتتى. كېيىنكىلەر بولسا قۇياش تۇرىدۇ، يەر شارى ئۇنى ئايلىنىدۇ دەپ ئويلىدى. ئەمما بۈگۈنكى زامانىۋى ئاسترونومىيە شۇنى ئىسپاتلىدىكى: پەقەت ئاي ۋە يەر شارىلا ئەمەس، بەلكى قۇياشمۇ ئۆز ئوربىتىسى بىلەن سامانيولى سىستېمىسىنىڭ مەركىزىنى چۆرىدەپ، سېكۇنتىغا 200 كىلومېتىردىن ئارتۇق سۈرئەت بىلەن «ئۇچۇپ» مېڭىۋاتىدۇ.
تېخىمۇ گۈزەل يېرى، ئايەتتىكى «ئۈزۈپ يۈرىدۇ» (يەسبەھۇن) سۆزىدۇر. بۇ سۆز بىر جىسىمنىڭ بوشلۇقتا ياكى سۇيۇقلۇقتا سىرتنىڭ كۈچىسىز، ئۆز ئېنېرگىيەسى بىلەن تەبىئىي، سىلىق ھەرىكەت قىلىشىنى كۆرسىتىدۇ. بوشلۇقتىكى يۇلتۇز ۋە سەييارىلەرنىڭ ھەرىكىتىنى بۇنىڭدىنمۇ مۇكەممەل تەسۋىرلەيدىغان باشقا بىر فىزىكىلىق ئاتالغۇ تېپىش تەس.
ئاخىرقى تەپەككۇر
ھۆرمەتلىك قېرىندىشىم، ئەمدى بىر ئاز توختاپ، چوڭقۇر پىكىر يۈرگۈزۈپ باقايلى.
ئىنسانىيەت تېلېسكوپ، مىكروسكوپ، سۈنئىي ھەمراھلار ۋە نەچچە مىڭلىغان ئالىملارنىڭ ئەسىرلەر بويى قىلغان جاپالىق تەتقىقاتلىرى نەتىجىسىدە يېتىپ كەلگەن بۇ مۇرەككەپ فىزىكىلىق ھەقىقەتلەر، قانداق بولۇپ ھېچقانداق تېخنىكىسى يوق بىر چۆلدە، ئوقۇش-يېزىشنى بىلمەيدىغان بىر پەيغەمبەرنىڭ تىلىدىن شۇنچىلىك ئېنىق، شۇنچىلىك ئىخچام بايان قىلىنىپ قالىدۇ؟
بۇنى بىر «تاسادىپىيلىق» دەپ چۈشەندۈرۈشكە ئەقىل يول قويامدۇ؟
فىزىكا بىزگە تەبىئەتنىڭ قانداق ئىشلەيدىغانلىقىنى چۈشەندۈرۈپ بېرىدۇ، ئەمما قۇرئان بىزگە تەبىئەتنى كىمنىڭ، نېمە مەقسەتتە شۇنداق قىلىپ ياراتقانلىقىنى كۆرسىتىپ بېرىدۇ. ئىلىم-پەن كائىناتنىڭ مېخانىكىسىنى چۈشەندۈرسە، قۇرئان ئۇنىڭ پەلسەپىسى ۋە روھىنى بايان قىلىدۇ. شۇڭا بىز مۇقەررەر ھالدا شۇ يەكۈنگە كېلىمىزكى: كائىناتنىڭ فىزىكىلىق قانۇنىيەتلىرىنى يازغان زات بىلەن، قۇرئاننىڭ ئايەتلىرىنى نازىل قىلغان زات — ئوخشاش بىر زاتتۇر.قۇرئاننى ئىلىم-پەن ئارقىلىق سىناشنىڭ ئورنىغا، ئىلىم-پەن ئارقىلىق قۇرئاننىڭ ئاللاھنىڭ ھەق سۆزى ئىكەنلىكىنى قايتا-قايتا تونۇپ يېتەلەيمىز. چۈنكى ھەقىقەت بىردۇر، ئۇ پەقەت ئوخشىمىغان تىللاردا (بىرى تەبىئەت تىلىدا، يەنە بىرى ۋەھىي تىلىدا) ئۆزىنى نامايان قىلماقتا. سەنمۇ شۇنداق ھېس قىلمىدىڭمۇ؟